Markeerstiften zijn het meest gebruikte en meest misbruikte studiegereedschap van de middelbare school. De juiste stift met de juiste techniek helpt je de kern uit een tekst te halen; de verkeerde aanpak levert een fluorescerend boek op waar je niets van onthoudt. Dit is waar je op let bij het kiezen, en hoe je markeert zodat het echt wat doet.

Waar herken je een goede markeerstift aan?

• Hij drukt niet door. Dun schriftpapier en goedkope stiften zijn een slechte combinatie: de kleur schemert door naar de achterkant en maakt beide kanten rommelig. Een goede stift geeft kleur af zonder het papier te doorweken.
• Hij smeert je inkt niet uit. Markeer je over aantekeningen met gelpen of inkt heen, dan trekt een natte punt de letters uit. Kwaliteitsstiften zijn daar beter tegen bestand; even laten drogen voor je markeert helpt altijd.
• Een beitelpunt. De schuine punt van bijvoorbeeld de STABILO BOSS maakt zowel brede strepen (voor zinnen) als dunne (voor onderstrepen van losse woorden). Twee stiften in een.
• Hij droogt niet snel uit. De klassiekers kunnen tegen een dopje dat een middag vergeten is. Bij de allergoedkoopste varianten is dat vaak einde verhaal.

Pastel of neon: wat kies je?

Dit is deels smaak, maar er zit een praktisch verschil in. Neonkleuren springen eruit en zijn perfect als signaalkleur: dit ene begrip móét ik kennen. Maar een hele bladzijde in neon wordt onrustig en vermoeiend om te herlezen. Pastelkleuren zijn zachter en blijven prettig leesbaar, ook als er wat meer gemarkeerd is, en ze fotograferen mooier voor wie samenvattingen deelt. Veel scholieren eindigen daarom met pastel als basis en een neonkleur voor de echte uitschieters.

De klassieker en zijn familie

De STABILO BOSS ORIGINAL is niet voor niets al decennia de standaard in Nederlandse pennenzakken: betrouwbaar, navulbaar en verkrijgbaar in originele, pastel- en natuurtinten. Wie duurzamer wil kiezen, kijkt naar de GREEN BOSS, die grotendeels van gerecycled plastic wordt gemaakt. Voor onderweg zijn er mini-varianten, en voor het thuisbureau desksets met alle kleuren bij elkaar. Functioneel doen ze hetzelfde; kies wat bij je gebruik past.

Belangrijker dan de stift: hoe je markeert

Drie regels maken het verschil tussen markeren en kleuren. Eerst lezen, dan markeren: lees de hele alinea voordat je iets aanstreept, anders kleur je zinnen die achteraf bijzaak blijken. Wees zuinig: als meer dan ongeveer een vijfde van de tekst kleur heeft, heb je niet gekozen, en kiezen was precies het punt. En werk met een vaste kleurcode, bijvoorbeeld geel voor kernbegrippen, groen voor definities, roze voor jaartallen en namen. Zo wordt elke gemarkeerde bladzijde in een oogopslag leesbaar, ook drie weken later in de toetsweek.

De valkuil: markeren als leren

Nog een keer voor de zekerheid: markeren is voorbereiding, geen studietechniek. Het helpt je de kern uit de tekst te vissen voor je samenvatting of flashcards, maar een gemarkeerd hoofdstuk is nog geen gekend hoofdstuk. Overhoor jezelf daarna op wat je hebt aangestreept; dan pas verdient de stift zijn plek in je etui.

Lees ook: Een samenvatting maken die je onthoudt en Jezelf overhoren: zo werkt actief leren